. ژئومورفولوژی جديد بايستی اشکالی را که تاثير گذار هستند پيش بينی کند، به همين دليل می‌توانيم از آن به عنوان نئوژئومورفولوژی ياد کنيم. ژئومورفولوژی جديد، با مطالعه در ژئومورفولوژی کلاسيک و زمين شناسی، همچنين ترکيبی با عناصر اقتصادی ديگر علوم انسانی در بنياد اطلاعاتی نيروهای طبيعی که دگرگونی چشم انداز را پيش می‌برند، در تعيين مفاهيم بيشتری از اين شرايط که نقش نيروهای طبيعی را دارند کمک می‌کند. ترکيب نيروهای طبيعی و انسانی که تغييرات چشم‌انداز را به پيش می‌برند، نيروهای آنتروپيک را مشخص می‌سازد. نئو ژئومورفولوژی مطالعه‌ی نيروهای آنتروپيک و عرضه‌ی آن‌ها و تاثيرات احتمالی آينده‌ی چشم‌انداز است.  ويژگی‌های بی‌نظير همراه با نيروهای آنتروپيک، آگاهی، هدف و آينده‌نگری را در بر می‌گيرد. اين ويژگی‌ها وقوع پديده‌های کاملا جديدی را پشتيبانی می‌کنند. مانند مهندسی و مديريت صحيح چشم‌انداز و نظاير آن. تاثيرات عمدی در تغيير شکل چهره‌ی زمين، پديده‌هايی را درمقياس زمانی کوتاه به وجود می‌‍آورد. تاثيرات مستقيم اين تغيير در جامعه، قابليت آينده‌نگری و تحت نفوذ قرار دادن عمدی آينده‌ی چشم انداز جهانی، اهميت پيش‌بينی نئو ژئومورفولوژی را برای ما روشن می‌سازد.

امروز سطح زمين، تحت تاثير دگرگونی‌های عميق ناشی از فعاليت‌های انسانی است. تغييرات شديد جريان‌های رودخانه، دگرگونی در وضع و ساختمان طبقات زمين، تغيير و تبديل توپوگرافی زمين، پسروی سواحل، دگرگون‌سازی‌های مربوط به پوشش گياهی، سيستم‌های بوم‌شناختی و هيدرولوژيکی، تنها مقدمه‌ای از مواد جديد در داخل و بيرون از سطح زمين، تغييرات آب و هوا و پاسخ‌های بعدی سطح زمين در برابر آن تغييرات است. اين تغييرات، نشانگر اين است که قلمرو نابودی روی سطح زمين، در هماورد عواملی است که امروزه به عنوان نيروهای آنتروپيک خوانده می‌شود. اين تاثيرات مختلط، به طور مستقيم و غير مستقيم ناشی از فعاليت‌های موجودات انسانی است.

ما به عنوان ژئومورفولوژيست پيش‌بينی خواهيم کرد که چگونه عکس‌العملی در اين اوضاع رخ خواهد داد.

 

- اهميت تاثيرات آنتروپيک:

يکی از سوالات اساسی، چگونگی فعاليت‎های انسان به عنوان نيروهای ژئومورفيک است. فرايندهای مهم ژئومورفيک شامل فرايندهای رودخانه‌ای، يخچالی، مجاور يخچالی، شيب تپه‌ها، سواحل و تکتونيک (نيروهای زمين ساختی) می‌گردد. فرايندهای ژئومورفيک آنتروپيک يا آنتروپوژنيک دربردارنده‌ی تاثيرات مربوط به کشاورزی، راه سازی، ساختمان سازی، استخراج معادن، فعاليت‌های نظامی و نظاير آن می‌شود. پيش بينی می‌گردد، فرسايش زراعی يک تاثير غالب آنتروپيک در بين عوامل فوق محسوب گردد. اگرچه فعاليت‌هايی مانند ساختمان‌سازی، بسيار قابل توجه است.

فعاليت‌های آنتروپيک، مانند جريان هوا يا جريان رودخانه‌هاست. چرا که جريان هوا، هر روز در حال وقوع و رخداد است و همه‌ی گستره‌ی جهان را شامل می‌شود، دائماً در حال تغيير بوده و به طور اساسی بر روی ما تاًثير می‌گذارد. اعمال رودخانه‌ای نيز شامل تخريب، حمل و رسوبگذاری است. فعاليت‌های انسان نيز دربردارنده‌ی تخريب از يک سو، حمل و جابجايی با انواع وسايل نقليه ی امروزی از سويی ديگر منجر به رسوبگذاری، انباشت و به جا گذاری در ديگر مکان‌ها می‌گردد.

تغيير شکل سريع چشم‌انداز، توسط فعاليت‌های انسان به طور دراماتيک و تأسف‌انگيزی در حال افزايش است.

يکی از اين تغييرات در محيط‌های شهری، اتفاق می‌افتد. محيط‌هايی با چشم‌اندازهای جغرافيايی خاص که با فرهنگ، آداب و رسوم، مذهب، تکنولوژی و نوع محيط طبيعی آن مشخص می‌گردد.